de Spitivallei

Jule jule!

Van de Gompa met de olijke monniken gingen we verder naar Kaza, een niet zo interessant transitdorp, waar we dan ook vroeger dan voorzien uit vertrokken richting Tabo.

TABO

We kennen Tabo al als schattige baby van Inge en Bart. De verwachtingen over dit dorpje waren dan ook hooggespannen. Het zou een wonderbaarlijke plek moeten zijn, niet alleen favoriet van onze lieve vrienden (die zopas getrouwd zijn, proficiat!!!), ook de Dalai Lama heeft er zijn hart verloren en plant er zijn oude dag. Geen slechte keuze zo bleek! We waren er wat buiten het seizoen (geen banana lassi meer, geen toast en frisdrank...) maar wel een zalig rustige sfeer in de paar straten en guesthouses van dit bergdorpje.

Toch nog vanalles te beleven:
-de grappige ex-monnik Nepali verkoper die te goed was om veel winst te maken op zijn juweeltjes en uren kon kletsen over zijn boeiend levensverhaal
-de manager van het klooster-guesthouse waar we verbleven, steeds klaar om vanalles voor ons te regelen
-Zion cafe, rastasfeer met een gebrek aan electriciteit: afwisseling tussen dj en candlelightdinner
-een traditioneel Nepali trouwfeest van een meisje van 18 met haar zelfgekozen lover. (lovemarriage heet dit hier)
-en het VOORNAAMSTE: het tempelcomplex van Tabo, zo goed voor ons karma om hier op bezoek te komen! 7 tempels vol heilige stuccobeelden, wandschilderingen en houtsnijwerk. Een geheimzinnige donkere sfeer die je schaars mag bijlichten met je zaklamp. Werelderfgoed in een sfeer van vergankelijkheid. Je ziet namelijk meer dan eens scheuren in de muur, vochtplekken,... Maar ook dat hoort bij het Boeddhisme. Het maakt er de afbeeldingen niet minder schitterend, kleurig, fascinerend, verfijnd om. De schat aan beelden is groot:
-godinnen met ronde borsten
-Boeddha´s met de allermooiste gezichten en hun handen in sierlijke houdingen
-blauwe, witte en rode Boeddha´s met bijhorende gewaden en gekleurde lippen
-monsters met grote ogen en scherpe tanden, dit zijn de beschermers
-heilige mannen in heilige steden
-olifanten die het geheel ondersteunen
-bloemen en patronen op de plafonds en de balken
-offers van fris water, kunstbloemen, deegwaren, geld, snoepgoed,...
-foto´s van de Dalai Lama
-mandala´s, geheimzinnige tekens van eeuwigheid
-nog meer Boeddha´s en Boddhissatva´s in cirkels en in allerlei vormen

Hoe lang zouden we het Boeddhisme niet moeten bestuderen om te begrijpen wat hier allemaal verteld wordt? Hoe dan ook, effect heeft het wel. We genieten van de raadselachtige schatten in deze lemen donkere tempels. Tabo spreekt voor altijd tot onze verbeelding! Leve de rustige monniken die hier mogen vertoeven...

We hadden extra geluk. Maandag werd een nieuw verblijf voor monikken ingewijd. Een Koreaanse bevriende delegatie Boeddhisten kwam dit geheel inzegenen en heel Tabo was er bij: dansende monikken met zwarte hoeden, monniken die diepe klanken voortbrachten uit Tibetaanse hoorns, zang en dans door de plaatselijke vrouwen die zich voor de gelegenheid in vol juwelenornaat toonden, voostellingen door de schoolkinderen, rijst en thee voor iedereen,...

We zijn ook nog andere tempels in de buurt gaan bezoeken.
DANKAR
Verval en vergankelijkheid alom... Dit dorpje plus tempelcomplex is gebouwd op een rotsige steile flank. Het is een doolhof van straatjes, tempeltjes, gebedsmolens. Klimmen en klauteren is een plezier. Op elke hoek krijg je een schitterend uitzicht op de bergen en vallei. Helaas, het hele complex brokkelt langzaam maar zeker af.
LALUNG
Een prachtig wit-kleurig gebouw met vlaggetjes op, 1000 jaar oud. De sfeer binnenin is gewoon goddelijk. Weer dat mysterieuze, die prachtige kleurcombinaties, die verheerlijkte gezichten van de Boeddha´s. We krijgen er niet genoeg van.

Nu zijn we in Manali. De laatste dagen samen met ons groepje. De rit uit de Spitivallei op de rammelbus was hels, mede door een of ander ongezellig darmvirus dat de meesten onder ons getroffen heeft. Maar hier gaan we even relaxen. Met warm waterbronnen, een knus hotel, goeie restaurantjes,...  Het einde van een eerste heerlijke maand. 

Lode, Ignace, Francis, Oona, Lisa, Andres, Sylvie, Annelie dank jullie voor het levendige gezelschap. We gaan jullie missen. Maar vanavond eerst nog een afscheidsfeestje!!! 



Steve en Ulrike
19/09/2007 - 7:10

hei,

jullie schrijven zo mooi, en hoewel ik er nooit was, kan ik me er toch iets bij voorstellen. dat jullie nu al afscheid moeten nemen van de groep!  de tijd vliegt echt he.

over vijf dagen begin ik terug aan school. nog maar eens, zucht...;) en dat terwijl de meeste van mijn vrienden trouwen, zwanger worden! of zelfs al weer gescheiden zijn.
maar ik heb er wel zin in.

geniet van het afscheidsfeestje,

x

eva

eva
19/09/2007 - 8:23

Amai

Fantastisch! De manier waarop je het omschrijft maakt het des te realistischer en ik heb zelfs het gevoel dat ik een beetje kan meereizen. Maar niet echt natuurlijk he, maar geen nood, my time will come! Ik volg jullie verslagen op de voet en ben zo blij dat alles goed loopt. Oele, intussen terug gezond na de himalaya?

In het belgenlandje is het intussen berekoud geworden, we halen al in geen weken de 20 °C meer (of toch heel zelden) en het wordt tijd voor een nieuwe winterjas. De hoop op een ´été indien´ is intussen ook vervlogen (hoewel het optimisme in mijn kleine teen toch nog voor oktober gaat ;-)) maar ja, eind november komt in zicht, en Oele, jij weet waar ik het over heb he, dus dat stemt positief.

Lieverdjes, veel plezier, geniet van je avontuur, en hou ons op de hoogte!
Kus
Tinnie

Tinneke
19/09/2007 - 9:45

alé yulé

Tabo,Dankar...mmm, jullie mailtjes houden hemelse herinneringen levend.het is een plek die ook mijn (joke)hartje heeft gestolen. Zet jullie neusvleugels open om de geuren van tali´s en heilige koeiendrollen binnen te laten,zet jullie oren open om mee met de vlaggetjes te wapperen en zet jullie mind op "just be" . Het gaat jullie goed.
Warme groetjes,
Joke en Diedert



Joke
19/09/2007 - 21:38

Hoi, hier met de pe 
volg eerst en vooral de verslagen van jullie op ,maar heb het ook zo danig druk dat ik niet telkens kan reageren, en als ik het verslag over de trekking lees, wil ik direct jullie achterna komen om de hoge pieken met jullie te overwinnen.
nu al een maand voorbij, wat vliegt de tijd toch, vanaf nu gaan jullie met zijn tweekes verder op ontdekkingstocht,veel plezier.
ps pas op in manali, heb daar rare herineringen aan, vraag maar es aan stevi 
groetken peter

peter b
19/09/2007 - 22:58

Bedankt en goed aangekomen

Lieve Steve en Ulrike.
We zijn goed aangekomen in Delhi hoor. Na een toch wel speciale busrit met in het begin heel veel stops op de meest vreemde plaatsen en pas rond 22uur voor eindelijk iets te eten. Voor Sylvie was het een iets mindere rit, we moesten zakjes bijeensprokkelen :-(
Hier in Delhi vanmorgen aangekomen en de hitte is hier nog steeds ondraaglijk. We zijn met een paar het Rode Fort gaan bezoeken, maar hielden het niet vol door de warmte. Dan maar Nirules gereden en een lekkere hamburger, frietjes en overheerlijke ijscreme gesmuld. Merci voor het idee Steve!!!
Vandaag verder een beetje rustig aandoen en morgen dan naar Agra.
Het is toch wel anders zonder jullie, we missen jullie gezelschap. Maak er nog een onvergetelijke trip van en tot mails.
Liefs,
Annelie en de anderen.

Annelie
21/09/2007 - 12:08