Jullie hebben langs deze weg een tijdje niets meer van ons gehoord. Maar velen onder jullie, hebben wel onze reisvoorstelling gezien. Het was heel gezellig! Dank aan de velen die zijn gekomen.
Eén deeltje uit deze voostelling willen we nu graag delen met een groter publiek, namelijk het stuk over Tibet. Velen omschreven dit als een aangrijpend stukje en het is trouwens nog actueel ook.
Wij hebben namelijk een belofte na te komen (zie reportage "la Une" in de video) om alles te doen wat in onze mogelijkheid ligt om deze zaak te steunen: meer vrijheid voor de Tibetanen, vrije meningsuiting, dat ze hun eigen cultuur mogen beleven.
In de aanloop naar de Olympische spelen kwam Tibet eindelijk eens uitgebreid in de media. Niemand kan sindsdien nog ontkennen dat er een probleem is in Tibet. Het lijkt er zelfs op dat de grote meerderheid van de wereldbevolking sympathie heeft voor de Tibetanen, behalve dan de Chinese overheid en een hoop Chinese burgers die beïnvloed zijn door verwrongen media, herschreven geschiedenis en zelf slachtoffer zijn van propaganda en het gebrek aan vrije meningsuiting.
Maar wat heeft het uiteindelijk uitgehaald? Zoals altijd verglijdt zulke media aandacht na een tijdje weer in een doodse stilte. Een stilte die de Chinese regering erg goed uitkomt om Tibet nog erger dan ervoor onder de knoet te houden en af te straffen voor het gedurfde protest. Het gevolg: verregaande restricties, arrestaties, folteringen en heropvoedingskampen. De oude Maoïstische indoctrinatietechnieken worden weer volop naar boven gehaald en de wereld weet van niets. (via China Digital Times komt er toch wat nieuws buiten Tibet, zie onderaan de pagina.)
Onlangs kwam de Tibetaanse zaak toch even in de media betreffende de grote verdeeldheid die heerste over de geweldloze aanpak die de Dalai Lama al jaren verdedigt en waarvoor hij in 1988 zelfs de Nobelprijs voor vrede kreeg. Gelukkig werd er gekozen om in deze lijn verder te gaan, hoewel China na zoveel jaren nog geen duimbreed heeft toegeven.
Maar deze geweldloze vraag, deze simpele vraag voor meer autonomie, respect en het naleven van de meest fundamentele mensenrechten, kan geen gehoor krijgen bij China als zij er van overtuigd blijven dat zij de wereldopinie toch kunnen blijven beïnvloeden.
China beschuldigt de Dalai Lama en zijn entourage er valselijk van dat zij Tibet willen afsplitsen van China. Er kan eindeloos gediscussieerd worden of Tibet nu bij China hoort of niet (China heeft inderdaad vroeger een tijd Tibet onder zijn macht gehad, net als Tibet ook al grote delen van China onder zijn macht heeft gehad en België Congo onder zijn macht heeft gehad), maar daar gaat het eigenlijk niet om, het gaat om de meedogenloze onderdrukking van een volk dat zelf vol mededogen en goedheid is. Het gaat om autonomie, mensenrechten, niet om separatisme!
Zelfs als Tibet werkelijk een kind zou zijn van het Chinese “moederland”, dan is het toch hoog tijd dat er een halt wordt geroepen aan moeder China die zijn kind, Tibet, wel erg onderdrukt en mishandelt!
De Dalai Lama, hoe waardevol zijn ideeën ook kunnen zijn, samen met alle Tibetanen ter wereld, kunnen dit niet alleen bewerkstelligen, zij hebben onze steun nodig, onze aandacht en interesse in hun nobel doel: menselijkheid herwinnen zonder naar de wapens te grijpen.
Vandaar dat wij willen vragen om de Tibetanen actief te steunen of minder actief door er een positieve interesse voor te betonen. Actieve steun hoeft niet altijd neer te komen op betogingen, petities, maar kan ook bestaan in openlijk standpunt innemen, er over praten, media aansporen om ons te informeren over Tibet, … .
Wijzelf moeten dit doen, onze media moet dit doen, want onze regeringen zijn te laf en laten zich keer op keer afschrikken door dreigementen van China. Het lijkt er op dat de Chinese beperking van vrijheid en vrije meningsuiting zich zelfs tot bij ons doen gelden.
De vraag die wij onszelf kunnen stellen is: voelen wij ons goed bij een China dat bepaalt wie wij in ons land mogen ontvangen of niet? Voelen wij ons goed bij het feit dat een volk al tientallen jaren zonder geweld probeert een beetje meer vrijheid en mensenrechten te bekomen en hier niet in slaagt? Voelen wij ons goed bij het feit dat de Dalai Lama die de Nobelprijs voor vrede heeft gekregen, in China wordt afgeschilderd als een gevaarlijke vijand, separatist, ja zelfs terrorist? Voelen wij ons goed bij het feit dat er niets, maar dan ook niets in onze media verschijnt over hoe het er nu aan toe gaat in Tibet? Waarom laat China hier geen internationale reporters toe, wat heeft China dan te verbergen? Wanneer wordt het China dat zo modern wil zijn eens echt volwassen, democratisch en met respect voor zijn diverse bevolkingsgroepen?
Maar geniet nu vooral van deze video, vol mooie beelden en mooie muziek, laat u bekoren door het prachtige Tibet en zijn warm-menselijke, open bevolking. Want het is er echt zalig en wij hopen er ooit naar terug te kunnen keren, maar dan moeten we eerst van de Chinese zwarte lijst geraken en met het publiceren van dit filmpje zijn we waarschijnlijk niet goed bezig. Maar we konden het toch niet laten ;-)
P.s. China Digital Times is een nieuwswebsite die opereert van buiten China en zo de censuur ontwijkt. Je vindt er up-to-date informatie, artikels en opiniestukken over China. Deze website is opgericht door een Chinese professor (Xiao Qiang) die in nu Amerika woont en die na de slachtpartij op het Tiananmen-plein mensenrechtenactivist geworden is.
Bedankt voor de mooie soms adembenemende beelden van Tibet.
Het ga jullie verder goed in jullie verder leven en in jullie strijd voor een vrijer Tibet.
Tommy 30/11/2008 - 16:58
Tashi Deleg, zullen we samen zingen!
Tashi Deleg, steve en ulrike, proficiat met jullie prachtige initiatieven!
