 |
Bye bye NepalHoi!
De charme van de kinderen in het weeshuis houdt ons weer grotendeels in Kathmandu. We willen nog zoveel mogelijk tijd met hen spenderen. We besluiten voor een weekje naar Pokhara te reizen om toch iets meer te zien van Nepal. Maar een stevige trekking komt er deze keer niet van.
Wat een natuurlijke overvloed hier in Pokhara! Een mooi gevormd meer met beboste heuvels rondom. Hobbelige paden leiden naar bergdorpen. Kleurige vrouwen werken op vruchtbare terassen. Op heldere dagen kan je in het oosten de pieken van de Himalaya zien. Waterbuffels genieten van de frisse oevers en keren tegen valavond op hun eentje, heel trouw naar de stal terug. We nemen een roeibootje en varen naar de overkant om het pad naar de vredesstupa te beklimmen.
Op de hoogste heuvel ligt Sarangkot. Naar dit dorp met uitzichtspunt kan je in enkele uren wandelen, om er te overnachten en de volgende morgen de zonsopgang over de pieken te bewonderen. Onderweg sluiten we vriendschap met Kobi, een kleine Nepali jongen, dapper en lief. Hij beslist om ons naar boven te gidsen en samen met twee van zijn vrienden gaan we op pad. Heel attent kijkt hij steeds om of iedereen mee is en geeft Ulrike een hand om over steile rotsblokken te geraken. Boven trakteren we op momo´s en thee. Welverdiend, want alleen zouden we de wondermooie paadjes nooit gevonden hebben.
In Kathmandu terug... Het wordt steeds heter en stoffiger, een vroege aanloop naar de moesson. We gaan elke morgen naar de kinderen want je kan geen nee zeggen op ´Drawing, Urlika miss?´ en ´Karate, Estieb sir?´ Op zaterdag gaan we zwemmen in het meest chaotische zwembad ooit gezien. De kinderen doen vrolijk mee en komen enkel het water uit voor koekjes en fruitsap. ´s Avonds nemen we afscheid met chocoladetaart. De gedachte dat we hen zo gaan missen slikken we gauw weg en vervangen we door ´we komen terug!´.
Over enkele dagen nemen we het vliegtuig naar huis. Nu zijn we in Kopan, geen betere plek om vanaf deze heuvel afscheid te nemen van onze reis, van dit ongelooflijk oosters avontuur. Wat een prachtig geschenk was dit... Het heldere licht, de magnifieke kleuren, de vele ontmoetingen met bijzondere mensen, de altijd levendige drukte in de straten van Azie, de eindeloos vloeiende tijd waar we helemaal zelf over mochten beschikken.
We hebben zoveel geleerd van de grappige Indiers, de vriendelijke Nepalezen, de wijze Tibetanen... We zagen dat mensen zo gelukkig kunnen zijn met weinig maar zagen ook wrange armoede. We ervaarden dat onze vanzelfsprekendheden zoals drinkbaar water, 24 op 24 electriciteit, vrije meningsuiting, mensenrechten... helemaal niet evident zijn. We beleefden chaos, rust, spanning, angst, vriendschap, goedheid, hoop, bewondering...
We wilden alles graag met jullie delen op deze reisblog. Dat deze even een hotblog zou worden hadden we nooit verwacht! Hopelijk hebben jullie meegenoten thuis en kwam deze wondere wereld tot bij jullie. Wij vonden jullie reacties heeeeeerlijk en keken er altijd met spanning naar uit.
De reis gaat verder, ook in Belgie en we nemen mee wat is geweest...
Tot binnenkort!
Steve en Ulrike 28/04/2008 - 11:15
terugreisEen heel goeie en veilige terugreis, met pakken vol indrukken, die jullie allicht nooit meer vergeten....
Het allerbeste, ook hier, na de reis.... Gaan jullie het nog wel gewoon worden?
Groetjes
claire
claire huyse 28/04/2008 - 11:32
thuiskomstLieve Ulrike en Steve,
Ik kijk al vol spanning uit naar jullie terugkomst. Om jullie spannende avonturen en alles wat jullie meemaakten eens in levende lijve te mogen aanhoren.
De site was schitterend en heel leuk om te kunnen volgen waar jullie waren en toch ook een beetje dichter bij jullie te zijn.
Goeie terugreis en geniet nog van de laatste daagjes.
dikke zoenen
Oona 28/04/2008 - 11:39
NamasteDat zwembad, daar willen we naartoe!!! Wohoooowww.... !!!
Zo fijn, zo fijn, en jazeker, wij hebben met volle teugen genoten van de vibes van jullie reis die hier onze living binnen stroomden langs dit kleine schermpje... het was genieten en doet ons ook verlangen naar... ons hartje werd meerdere keren verwarmd met de prachtige verhalen en mooie foto´s... bedankt!
heel veel liefs, en graag tot heel gauw,
Tijs en Ariane
Tijs en Ariane 28/04/2008 - 12:05
Welkom ThuisLieve Ulrike en Lieve Steve,
Hoe ontroerend mooi en vooral dat wij hebben kunnen meeleven en zelf meebeleven in India, schitterend gewoon.
Welkom Thuis.
Stefan & Imelda.
Stefan 28/04/2008 - 12:17
Het is voorbijHallo Ulricke en Stivi
Ik heb met veel interesse jullie blog gevolgd. het was een indrukwekkend avontuur, boeiende literatuur en spannende momenten. De reactie´s ivm de opstand in Tibet waren enorm, je voelde "de furie" tegen al het onrecht en het gebrek aan vrije meningsuiting. Hartverscheurend.
Nog enkele dagen en het is over, jullie dragen deze reiservaring mee voor de rest van jullie leven! Haal er het positieve uit!
En nu, back to reality!
Liefs
Anne-Mie
Anne-Mie 28/04/2008 - 13:37
Het is bijna voorbij, maar ´n mooie lente en zomer wachten op jullie..........Dag Ulrike en Steve,
Dank voor het mogen meebeleven van jullie prachtige en spannende reis.
Tot weldra!
Nog aangename dagen en ´n behouden thuiskomst is de oprechte wens van
Leo.
Leo 28/04/2008 - 15:14
overweldigendbedankt voor de mooie blog met zoveel ontroerende verhalen.
bedankt voor het ons even laten wegdromen.
bedankt om ons waarheden te laten lezen.
bedankt om zoveel voor de kinderen van het weeshuisje te betekenen.
bedankt ook om zelf zo genoten te hebben van deze uitzonderlijke ervaringen.
en bedankt om nog terug te willen keren naar de minder spannende wereld, ik verlang naar jullie thuiskomst.
tot in zaventem
eva 28/04/2008 - 19:33
Lieve Steve en Ulrike,
Tranen schieten mij even in de ogen, dit afscheid is ook voor alle trouwe lezers een afscheid van al deze prachtige en ontroerende verhalen, maar tegelijk zijn er ook tranen van vreugde omdat we jullie binnenkort weer zullen ontmoeten en verder kunnen luisteren naar deze boeiende ervaringen en jullie niet meer hoeven te missen! Heel erg bedankt voor het kunnen meegenieten van dit alles en tot heel binnenkort.
Knuffels van ons xxx
Peter en Annelie 28/04/2008 - 20:06
einde en begin, altijd opnieuwLieve Steve en Ulrike,
het is bijna zover. Jullie terug in ons klein landje hier... Heel fijn om naar uit te kijken en jullie verhalen eindelijk in levende lijve te horen.
Veilige terugreis!
Heel veel liefs,
dikke knuffel,
Dorien
Dorien 28/04/2008 - 20:33
Meereizen vanachter de PC...Het was heerlijk jullie een jaar te zien genieten, met jullie open oog te mogen meekijken en jullie kritische stemmen te lezen. We volgden jullie avonturen als bevoorrechte waarnemers. Dank daarvoor. Tot later. Linda en Piet.
Piet De Koning 28/04/2008 - 21:28
mercikes voor mooie verhalenDuizend maal bedankt,
voor de mooie verslagen van jullie avonturen en ontdekkingen, zo hebben wij hier uit dit klein apelandje toch mee kunnen genieten van jullie boeiende reis, zo hebben wij ook nog een beter idee gekregen over de culturen en religieën hinder.
wij willen jullie ook nog es bedanken voor tijdens jullie reis toch nog wat tijd te maken voor achter de pc te kruipen en ons op de hoogte te houden,en ook bedankt vr de prachtfoto´s die jullie maakten.
Wat zijn die maanden voorbij gevlogen,
wij wensen jullie alvast een goede terugreis, en hopelijk wordt het nu voor jullie hier geen cultuurschok als jullie landen in belgie.
greats from peter en sofie.
peter en sofie 28/04/2008 - 23:17
bedankt!Ulrike en Steve,
ik zal het missen: jullie begeester(en)de flardjes die zich hier op gepaste tijden tussen de kieren van de gevulde dagen wrongen. het was een voorrecht om daar eventjes vijf minuten tijd voor uit te mogen trekken en weg te dromen bij jullie woord en (ver)beeld(ing)!
maar, ik ben er zeker van dat we, niet via blog maar nu wel in levende lijve, toch telkens weer herinnerd zullen worden aan die ongeloofelijke wereld wanneer we jullie zullen tegenkomen.
buig afscheid inderdaad om in ´tot ziens!´: niets neemt jullie herinneringen af, niets steelt jullie dromen! de gebedsvlaggetjes blijven wimpelen en wapperen zonder einde...
warme groet,
Marjanne
Marjanne 29/04/2008 - 9:49
Welcome back in town !Hoi Stiefke en Ulrike,
de maanden lijken wel voorbij gevlogen... jullie verhalen daarentegen zullen nog jaren verder leven in ons geheugen. We zullen het zeker missen de reisverslagen, de foto´s, de filmpjes...maar met jullie terugkeer is de familie binnenkort weer helemaal compleet en daar kijken we toch heel erg naar uit :)
tot gauw
liefs
Claudia,bart,Silke en Nele
Claudia 29/04/2008 - 21:34
Dank uBeste wereldreizigers,
Dank u dat u ons toeliet om een stukje mee te reizen. De foto´s zullen we zeker nog meer dan één keer bekijken. De reisverslagen waren prachtig.
Wij wensen julle een behouden thuiskomst en mogelijks komen we elkaar nog wel eens tegen.
groetjes,
Greta en Daniël
Greta en Daniël 30/04/2008 - 18:13
ragmat, ragmat (danke danke ) in t Kyrgiscisch voor zoveel moois en het mogen meegenieten
lieve lenoir 30/04/2008 - 18:19
ewel ´t was ook fantastisch voor ons
om zo regelmatig te mogen meegenieten
merci!
en geniet nu maar van ´thuis´ zijn
pascal en sofie 30/04/2008 - 21:52
|
 |