over de 5600 m

Hoi allemaal,

We zijn over de pas, beland in de Spitivallei. We trokken van het Tso Moriri meer (4500 m) over de Parang La (5600 m) naar Kiber (4200 m). Een erg hoge trekking dus...

Enkele indrukken:

Een meer van alle tinten blauw, koud en zout. Hitte, een nazomer maakt de eerste dagen van de tocht zweterig. Hoogtehoofdpijn. Sommigen nemen een duik in het ijskoude meer en happen naar lucht. 
Na het meer een stenige vlakte, we drinken water met liters. We zien wilde ezels die ons lang en aandachtig bekijken, net als wij hen, van ver... Marmotten! Knusse diertjes die de verlaten dalen iets gezelligs geven. 
Het wordt kouder na enkele dagen. Muts, sjaal, handschoenen,... Vele laagjes.
Het kamperen: bedthee ´s morgens, kommetje warm waswater, eettent met lachende koks, ze zorgen zo goed voor ons.
Hoogteziekte, vermoeidheid, hoofdpijn zorgen ervoor dat ik (Ulrike) een dagje op het paard zit. Een zalige ervaring, genieten zonder af te zien, balanceren over smalle richeltjes, langs diepe kloven, grillige rotsen, hellingen, over vlaktes. Niet steeds naar je voeten kijken, maar blik op de horizon. Een gebied niet voor mensen, daar stappen we door: 17 mensen (10 trekkers, 2 gidsen, 3 koks, 2 paardmannen), 15 paarden en al ons materiaal.
IJskoude rivieren oversteken met sandalen maken je misselijk van het koude snelle water rond je voeten.
Het sneeuwt, tegen de morgen is het hele kamp wit. Verse sneeuw op de bergen. Die verre piek daar gaan we heen.
Na een lange dag stappen drinken we warme soep om ons inwendig terug op temperatuur te krijgen. We worden verwend met rijst, linzen, patatten, bloemkool, heerlijke sauzen, pizza, frietjes, cake, popcorn, fruitsla. Borden volscheppen en doorgeven.
De pas... We beginnen er aan. Goed ingeduffeld, zonnebril, zonnecreme. Meditatief stappen, steeds hoger en hoger. Adem volgen, voeten volgen. Het helpt als je vertrouwt dat de berg je wel naar boven draagt. Stijgen... over de gletsjer, in de sneeuw... 5600 m!
Boven is er een harde wind. Triomf! Gebedsvlaggen wapperen ons toe. We hangen er nog een paar bij. We nemen foto´s. Hier is er maar de helft van de zuurstof die we gewend zijn, dat maakt ons high. Over de pas lijk je wel de hele himalaya te zien. Onze gids zegt ´thousands and thousands of peaks.´ Het is ontroerend, overweldigend. Dit is een plek waar de aarde en de hemel elkaar raken. Van hieruit worden de gebeden op de vlagjes de hele wereld ingewapperd. Om mani padme hum... (Mogen alle levende wezens bevrijd zijn van het lijden.)
Eens aan de andere kant is de harde wind weg en kan je je koesteren in de zon. We willen niet te snel dalen, we kunnen geen afscheid nemen van al die pieken. 
Beneden een totaal andere streek, andere grillen in de rotsen, struiken als punten en bollen in het landschap. In een diep ingesneden vallei, 1000 m lager, ligt ons kamp. Zoals gewoonlijk wachten onze sterke paarden, paardmannen en koks ons op en zijn druk in de weer met tenten, potten en pannen. Het kerozinestoofje brandt al... 
De laatste uren klimmen en dalen. We kennen het ritme al zo goed, de hoogte zijn we gewoon. We slapen deze keer in een groene lapjesvallei tussen de yaks, dzo´s, ezels en schapen, een veeteeltparadijs tegen de flank van de grote grijze, bruine bergen. 
Kiber, ons einddoel. Een guesthouse, een bed, een terrasje. Nu pas weten onze spieren dat het voorbij is, even worden ze lui en laten ze zich voelen. Een laatste feestmaal in de eettent...opgezet voor de guesthouse. Afscheid nemen van onze trouwe mannen is niet gemakkelijk.

Gisteren hebben we Kiber achter ons gelaten en zijn we met de bus verder gereisd naar Ki gompa. Dit is een groot en oud klooster van het Tibetaans Boeddhisme. We mochten hier het rustige ritme ervaren van het leven van 100 monikken. 
We verkenden donkere geheime kamers vol eeuwenoude tekeningen van vreemde boeddhas, hier heeft de Dalai Lama nog geslapen. Scheve trappen, donkere gangen, lage deurtjes geven aan dit oord een magisch karakter. Als de electriciteit uitvalt staan er kaarsen te branden. 
In de wonderbaarlijke zwarte keuken met enorme heksenketels hebben we samen erwten gepeuld en groenten gesneden met messen in reuzenformaat, voor alle inwoners en gasten van het klooster. Het vuur wordt aangewakkerd met halve boomstronken waarboven de potten pruttelen. Deeg kneden is hier een werkje waar heel je lichaam aan te pas komt en waarbij je bijna verdwijnt in de reusachtige kom. Een hele belevenis samen met die grappige lieve hoofdkok en hulpjes die ons geanimeerd aan de gang hielden. 
De tempel is een oord van kleurige linten, wierook, wiebelende monikken, felgekleurde steunpilaren, gezang, getinkel en getrom. Het is een geschenk dat we hier zomaar mochten verblijven en alles van dichtbij meemaken.
Deze morgen bij het blazen op de schelp kwamen alle kleine monikjes met hun grappige apenstreken de tempel binnengestormd voor het ochtendgebed inclusief ontbijt. Helaas moesten we ons haasten naar de bus van acht uur die ons naar Kaza zou voeren, the place with internet... 

Nog eventjes wachten op foto´s, het is hier nog steeds niet mogelijk ze up te loaden. Het kaartje is ook nog niet helemaal up to date, hoewel de route er wel op staat. De pijl waar we ons bevinden staat nog in Delhi, dit kunnen we hier nog niet aanpassen.
Hier vind je de route die we gevolgd hebben en nog zullen volgen tot Delhi.
http://steve.ulrike.stivi.be/india.php. We bevinden ons nu nabij Kiber.

Tot gauw!





Steve en Ulrike
14/09/2007 - 12:58

gewoon geen woorden...

Helaba genieters!

WOW...woorden schieten me te kort...het kan niet anders dat deze trekking wonderbaarlijk is geweest! WOW en het uitzicht zal ook wel fenomenaal geweest zijn en ontroerend....dit voel je tot in jouw botten die schoonheid, die puurheid, die verbinding met iedereen en alles om je heen! Een trekking die Bart en ik toen niet gedaan hebben omdat het te vroeg was op ´t seizoen ofzo...altijd redenen om terug te gaan! Amai, jullie mogen allemaal ferm fier zijn op jullie zelf want dat is een serieuze niet te onderschatten trekking! Geef elkaar maar allemaal knuffels van ons!
Inderdaad, in Ki Gompa is de keuken een zwart boeltje, grappig hé...en zijn de monikken lollebroeken en lachebekken...wij hebben toen ook genoten!
Tip voor Ariane en Tijs, in Kibber heb je een oud, klein supergezellig guesthouse met mini deuren om in de kamers te gaan en een wc temidden in de Yak/dzo stront; een "terras" bovenop het dak en s´avonds eten bij hen in de living. De omgeving van Kibber zelf is ook fantastisch en vanuit Kibber kan je een prachtige tocht maken via een mini dorp (2 huisjes) naar Ki Gompa!

Geniet en Steve en Ulrike, tijdens jullie lange reis wil ik geen "moeten" meer lezen in de mails hé :=)!! Geniet voor ons allemaal!! Als jullie eventueel naar het dorpje Tabo gaan dan kunnen jullie onderweg 2 prachtige kloosters nog bezichtigen + omgeving!

warme knuffels voor iedereen en meewapperende zoenen tegen jullie kaakjes
xxxxxxxxxxxxx Ing(e)Bar

IngBar
14/09/2007 - 13:46

Zo mooi...

Lieve Beze, Steve en heel het groepje,

Hebben jullie dat echt allemaal beleefd?? Zo mooi, ik krijg er kippevel van. Het is een zalig lang verslag, zal het nog maar eens lezen...
Dikke knuffels
Mama

Mieke
14/09/2007 - 14:36

Ariane moesten ze al niet meer overtuigen ...
En ikzelf was ook al voor 99% overtuigd ...
Maar na dit verslagje is het laatste %tje er nu ook bijgekomen, waarvoor dank,  :-) !
Ons vertrek nadert ondertussen met rasse schreden en wij (samen dus met de volle 200 % goesting en verlangen) hopen om in de heel nabije toekomst al dit moois met onze eigen zintuigen te mogen aanschouwen.
Hopelijk hebben jullie nog een beetje overgelaten voor ons ?!
Groetjes, knipoog en heel graag tot weldra.
Tijs & Ariane

Tijs & Ariane
14/09/2007 - 15:28

Fier !

Het is ZALIG om mee te kunnen genieten van deze wondermooie ervaring (via de computer). Ik voel de fierheid aan die een moeder kan hebben over haar kinderen die zoiets meemaken ! Jullie mogen fier zijn over jezelf maar Mieke zal dit ook wel !

Hilde P.
14/09/2007 - 19:00

waauw

al twee keer gelezen, de komende dagen nog vele keren...

eva
14/09/2007 - 19:57

Zo machtig zalig!

Zo zalig om mee te kunnen volgen! En jullie indrukken zo prachtig beschreven... Precies of ik loop daar ook weer ergens rond in dat prachtige gebergte!
Het is duidelijk dat jullie het opgenomen hebben tot in de kleinste uithoeken van jullie zijn! Bedankt dat we hier mogen meegenieten!

Heel veel liefs en een hele dikke knuffel aan iedereen daar,
kus,

Dorien



Dorien
14/09/2007 - 21:24

Amaai zo leuk die reacties...

Bedankt x 1000,

Het doet zo´n deugd om jullie leuke en lieve reacties te lezen. We blijven schrijven...

Zoen!

Ulrike en Steve.



Ulrike en Steve
15/09/2007 - 7:33

Heimwee

Beste Ulrike en Steve,
Ik ken jullie niet persoonlijk maar jullie verhaal heeft heel wat herinneringen opgeroepen. Ik heb al heel wat mooie plekken gezien in deze wereld (vooral Afrika) maar in 1988 heb ik Tibet bezocht. En er bestaat geen mooier, indrukwekkender plek dan de Himalaya. Onwezenlijk gewoon die sfeer bij de monniken, het trage ritme door de hoogte, de prachtige bergtoppen, té blauwe meren. Ook ik had last van hoogteziekte. Wat een prestatie dat jullie zo´n inspanningen leveren op zo´n hoogte. Ik kijk al uit naar een volgend verslag.
Geniet van elk moment, jullie gaan dit nooit vergeten...
Bea Begine

Bea (TaiChi collega van papa en mama)
15/09/2007 - 9:35

Jawadde...

Indrukwekkend! Is chic om van jullie te horen. ... hoe verschillend de dingen toch kunnen zijn... oost,west...ritme, landschap, mensen, eten, visies, gewoontes,... intrigerend!!! allee... tot siens, en geniet! KNUF Koen

koen
15/09/2007 - 10:53

Hoi Ulriki en Stivi

Fijn om te lezen over jullie prachtige ervaringen, het is ook zo prachtig beschreven, het is bijna alsof wij er reeds bij zijn.

Vandaag heb ik onze reis naar Delhi vastgelegd en dit voor Mieke, Rik, Annemie, Frans, Imelda en ik en voor de rondreis met jullie nl. van 22.12 tot 04.01.

Geniet nog en schrijf er nog over.

Kusjes.


Stefan
15/09/2007 - 15:20

Prachtig reisverhaal

Hallo 

Ik heb er zelfs een boek van India bijgehaald, zodat ik al een beetje vooruit kan blikken naar al dat mooie en boeiende dat jullie nog te wachten staat. Jullie reisverhaal is zo prachtig, het is alsof ik er zelf bijloop en alles mee beleef.
Gelukkig moet ik de inspanningen niet doen, of misschien ook spijtig want alles zelf meemaken is nog iets anders dan lezen.

Ik kan India bijna ruiken...
Ik kijk al uit naar de foto´s en de verdere verhalen.

Groetjes van jobline
Huguette

Huguette
15/09/2007 - 19:06

Paardvrouw !!

Wat fantastisch, Ulrike ,op de rug van een paard in zo een wondermooi landschap . Je bent zeker geslaagd als de mooiste paardvrouw.
 
Een dikke sandwichknuffel

Imelda
15/09/2007 - 22:58

en wij komen ook !!!!!

hallo hallo aan onze (heel) verre vrienden

net als jullie hebben wij langs deze weg vernomen dat de reis nu definitief geboekt is (een nieuwslijn tussen zonhoven en hasselt via de himalaya)

dus we zien mekaar zeker in de loop van december
 hou ons verder maar goed op de hoogte want dat is nu al genieten en ons  in de goede stemming brengen voor onze trip

nog veel reisplezier en tot ziens, of horen, of schrijven...

groetjes van frans en anmarie en de ganse bende kinderen en kleinkinderen (emma, minne, mano, noach en lena, ilse en tim,...)

frans en anmarie
16/09/2007 - 9:22

Hey Ule en Steve,
t´ is telkens weer een aangename verrassing als een mail van jullie toekomt. Zo reizen we een stukje mee in gedachten en vergeten voor een korte tijd ons drukke dagdagelijkse leven,iets waar jullie aardig aan ontsnappen. 
Zorg voor jezelf en geniet.
Tante Katien

katrien stragier
16/09/2007 - 16:53

hoi hier ben ik weer

net weer vijf minuutjes in de himalaya vertoefd :)

bedankt daarvoor!

hou van jullie

eva
16/09/2007 - 21:55

ongekende hoogtes

Ongelofelijk, jullie klimmen maar hoger en hoger. En ik dacht dat ik in Nicaragua met mijn 1600m al aan een ongekende hoogte zat. Ik leef met jullie mee en wou dat ik een klein oogje was dat overal met jullie mee op pad mocht. 
Jullie ´dagen van stilte´ hebben me aangemoedigd om af en toe eens te luisteren, om eens stil te zijn en om de radio niet altijd als eerste ´thing to do´ aan te zetten. De volumeknop kan vanaf nu ook iets zachter.
GENIET 

Elke
17/09/2007 - 19:31

Watertandend...

Beste trekkers

watertandend lees ik jullie verslagen, tussen alle problemen met PDT-studenten door...het helpt want het is hartverwarmend en boeiend...het roept massa´s beelden bij me op die in mijn hoofd blijven hangen zijn na mijn reis naar Nepal in 2000. Dit heeft toen zo´n diepe indruk op me gemaakt dat ik er zelfs na 7 jaar nog bijna dagelijks aan terugdenk..ooit wil ik nog eens terug en van daaruit naar Tibet...soms worden dromen waar...
Geniet ervan, met volle teugen...
Groetjes
Ivan

Ivan Rabaut
18/09/2007 - 15:31

wiebel wiebel

Het kind komt echt in mij naar boven als ik lees over een plek die zo dicht aan de hemel raakt, die magische keuken en die wiebelende gekke monnikken...zo leuk.
 Die kindjes van jullie later hebben toch geluk , een mama en papa met zoveel mooie ervaringen en verhalen in hun rugzak...amai. 

veel plezier, 
knuffels Claudia, Bart, Silke, Nele
 



Claudia
18/09/2007 - 19:04