Vandaag zien we met eigen ogen hoe de werkelijke situatie in Tibet is.
De hele dag lijkt vredig en stil, zelfs saai. Tot 18 uur. Dan verzamelen 100den Tibetanen op het plein waar 49 jaar geleden de opstand en massamoord plaatsvond. Ze vormen samen een krachtige cirkel en staan daar rustig en zwijgend, om dit tragische gebeuren te herdenken. Een tiental politieagenten houden het midden van het plein open en roepen al snel versterking in. Undercoveragenten die niet zo moeilijk te herkennen zijn, filmen het hele gebeuren om zoveel mogelijk gezichten vast te leggen. Dit is een van de angsttactieken hier. Opeens ontstaat er paniek. 6 of 7 monniken worden gearresteerd en weggevoerd. Gegil in de menigte. Tibetanen zijn heel bang om opgepakt te worden want de gevangenis- en folterverhalen zijn schrikwekkend. Ondertussen komt er versterking. Grote getallen politieagenten drijven de menigte uiteen. Tot zonsondergang blijven er echter vele groepjes mensen rondhangen op het plein, waaronder toeristen, tibetanen, spionnen. Wij blijven blijkbaar te lang ter plaatse want sommige tibetanen waarschuwen ons voor de undercoveragenten of stoppen ons angstig en snel een briefje toe waarop staat dat we gevolgd worden en moeten opletten. Tot ´s avonds laat aan het restaurant en erna tot aan de pub merken we trouwens de schimmige mannen achter ons.
Toch slaagt de Chinese politie er haast in de indruk te wekken dat het hier in Lhasa maar om een kleine manifestatie gaat die ze met weinig harde hand in banen kunnen leiden. Via onze Portugese vrienden, Miguel en Clara, die net een van de grootste kloosters in de omtrek bezoeken, vernemen we dat de aanpak daar (buiten toeristische ogen) veel harder is. Vele monikken die samen met Miguel en Clara richting Lhasa stappen om naar de herdenking te gaan, worden met groot machtsvertoon, vuurwapens en agressie teruggejaagd binnen de muren van het klooster. Onze vrienden worden er zorgvuldig uitgeplukt. Ook zij krijgen nog net een briefje van een angstige monnik toegestopt. Helaas in Tibetaans. Wie te vertrouwen om het te vertalen?
Alle winkeltjes rond het klooster sluiten, de lokalen en onze vrienden (de enige toeristen dan) worden weggedreven, mogen niks zien of vragen.
Spijtig genoeg is het onmogelijk om foto´s te nemen.
Later op de dag keert Miguel terug uit bezorgdheid voor de monniken met de smoes dat zijn vrouw daar nog is. Hij kan via binnenstraatjes vrij dicht bij het klooster geraken en ziet hoe legervrachtwagens en ambulances heen- en afrijden. Dan wordt hij opgepakt, ondervraagd en teruggevoerd naar het guesthouse. Wij houden allemaal ons hart vast voor wat zich daar achter de schermen heeft afgespeeld. Niemand zal het weten.
Lhasa gaat de nacht in met een angstig, beklemmend gevoel. Misschien kunnen jullie je niet voorstellen hoe vies dit gebeuren aanvoelt. We voelen de onschatbare waarde van vrije meningsuiting, van mogen staan waar je wilt en zeggen wat je wilt. Iedereen is bang om te spreken. Ook wij, niet voor onszelf maar voor Tibetanen die we kunnen in de problemen brengen gewoon door met hen te spreken over politieke zaken. Het is ook erg vies om te merken dat je gevolgd wordt, aangesproken wordt door mannen die hard hun best doen er Tibetaans uit te zien met hun sjofele vermomming en onhandig gehanteerde gebedskralen. Ze vragen ons wat er gaande is, wat we gezien hebben, of we foto´s hebben.
Hier de enkele foto´s die we hebben durven nemen en een filmpje, maar ze zeggen zo weinig:
Onschuldig uitziende agenten waren maar afleiding, stromannekes, de ergste waren de undercover-agenten, die ook ons goed in de gaten hielden en we dus niet durfde fotograferen.
Links een vrouw die duidelijk ons, toeristen, in de gaten hield.
Iedereen kijkt gelaten toe...
filmpje! (let op "the man in black")
Morgen vertrekken we op onze mooie tocht naar de grens met Nepal.
Tibet laat een diepe indruk na.
Denken jullie aan onze vraag om de Tibetaanse zaak te steunen?
Groetjes!
Steve en Ulrike 11/03/2008 - 5:48
Hey,
uit jullie verhaal blijkt heel duidelijk hoe vies de werkelijkheid daar echt nog is. Geeft me gewoon kippevel dit te lezen vanop deze veilige plek.
Dank jullie, wees voorzichtig,
liefs,
Dorien
11/03/2008 - 7:37
Bevestiging in de media!
Ja, het is erg, we zijn er niet goed van.
Dat klooster (Drepung) waar we over spraken blijkt vandaag nog steeds afgesloten te zijn. Niemand weet wat er zich daar afgespeeld heeft of nog afspeelt. En we zullen het ook nooit weten. De uitleg is dat de monniken hun klooster aan het verven zijn...
Gisteren kwam de situatie in het nieuws, maar eerder schaars, ik heb zowel de krant, journaal, radio en internet afgegaan....de Westerse wereld weet er niets van, het gaat gewoon aan hun voorbij. Deze situatie klinkt echt verschrikkelijk...passen jullie ook maar wat op jullie zelf, in Nepal zouden er ook rellen zijn...Het is schrijnend voor die warme, vriendelijke bevolking!
Veel liefs xxx
Annelie 11/03/2008 - 9:33
Wij voelen met jullie mee
Lieve Ulrike en Steve,
Wij volgen de dramatische gebeurtenissen zo goed en zo kwaad als mogelijk, een beetje via de media en het meest indringend via jullie reisverslag, wij voelen dat jullie er zwaar mee zitten en dat is begrijpelijk, maar bouw toch maar de nodige voorzichtigheid in.
Wij zien hier ook programma´s rond de olympische spelen en hoe alles netjes gehouden wordt voor de buitenwereld.
Wij blijven jullie volgen naar Nepal en dan naar huis.
Groetjes,
Imelda & Stefan.
Stefan 11/03/2008 - 10:18
Toch maar voorzichtig zijn
Dag Ulrike en Steve,
Heb zojuist jullie verslag gelezen nadat Mieke mij nogal ongerust opgebeld heeft.
Ik begrijp de verontwaardiging die jullie voelen zo middenin het gebeuren. Doe toch liefst geen domme dingen en probeer veilig en wel in Nepal te geraken.
De Chinezen kunnen het zich niet permitteren incidenten met westerlingen te hebben zo vlak voor de Spelen. Daarom ben ik niet echt ongerust maar verwacht toch binnenkort een geruststellend mailtje uit Nepal.
Papa van Ulrike
RIK 11/03/2008 - 11:04
Westerse onverschilligheid
Hallo Ulrike en Steve,
Schrijnende toestanden die niet of nauwelijks het nieuws halen hier. Ik heb de indruk dat de meeste mensen nauwelijks beseffen hoe goed men het in het westen heeft. Een wereldreis zou iedere jongere deugd doen om zijn geluk te doen beseffen.
Ondertussen komt dergelijk buitenlands nieuws in het journaal na "belangrijker" feiten als Gaston Berghmans die nu een dramarol heeft in een film.
Wees voorzichtig en tot gauw.
Groeten,
Erik (van Tine)
Erik 11/03/2008 - 12:45
ja ma
Het moet beklijvend zijn, het zelf aan de lijve ondervinden, met eigen ogen aanschouwen, voelen, horen, onraad ruiken; Mijn hart ging toch iets sneller te keer dan anders, te weten dat jullie er getuige van zijn. Be carefull, al vertrouw ik op jullie wijsheid en intuïtie.
Het is bewonderenswaardig dat de Tibetanen toch hun moed en hoop blijven behouden, ondanks de benarde situatie.
Het is schrijnend en het is niet het enige volk op deze aardbol dat in onderdrukte omstandigheden leeft. Ook die volkeren worden vergeten of door de media doodgezwegen. (zo was ik bijvoorbeeld getuige van de militaristische onderdrukking van de inheemse Cordillera volkeren in de Filippijnen, en van de Palestijnen op de Gazastrook - Waar jezelf getuige van bent geweest, is dikwijls het meest beklijvend-)
Tijd om de media wakker te schudden !
Draag zorg voor elkaar.
Dikke knuffel
Joke
Joke 12/03/2008 - 19:52
enorme respons!
Hey Ulrike en Steve!
Het is ongelooflijk verbazingwekkend én fantastisch dat jullie beelden en woorden zoveel mensen bereiken! De internationale reacties zijn enorm! Keep up the good work maar wees toch ook wel voorzichtig, want sommige berichten zijn toch wel onrustwekkend.
Ik hoop dat jullie je reis kunnen verderzetten in schoonheid en dat het geweld en de problemen van Tibet jullie verdere reis niet te veel zullen beïnvloeden.
Beste Steve en Ulrike,
Het zijn historische en tevens dramatische gebeurtenissen die jullie in Tibet meemaken. Ik leef met jullie en met gans de tibetaanse gemeenschap mee.
En dat jullie voorzichtig moeten zijn...... dat beseffen jullie wel.
Hartelijk en nog ´n fijne reis.
Leo
Leo Cops 14/03/2008 - 23:23
Geschokt
Lieve Steve en Ulrike,
Blijkbaar zijn jullie juist op tijd vertrokken uit Lhasa, alle dat hopen we dan toch, want wat we nu te zien krijgen op de tv is afschuwelijk. De Chinezen hebben zogezegd genoeg bewijzen dat de rellen georkestreerd werden door wat zij noemen "de dalai lama en zijn kliek". De Europese leiders roepen China op om zich "terughoudend" op te stellen in Tibet. Ook vanuit het Witte Huis wordt erop aangedrongen dat de Chinezen de Tibetaanse cultuur zouden "respecteren". Verschrikkelijk om te zien hoe de rest van de wereld alles maar gewoon laat gebeuren en in de doofpot steekt! We hopen dat jullie ondertussen veilig kunnen verder trekken en wensen jullie toch de nodige voorzichtigheid toe!
Knuffels,
Annelie
Annelie 15/03/2008 - 13:07
overweldigend
al die reacties van dankbaarheid, hoop en aanmoediging uit de hele wereld...het kwam zo onverwacht..en het blijft maar binnen stromen...
Jullie hebben zoveel mensen een hart onder de riem gestoken en dat doet echt deugd om te lezen... het bewijst eens te meer dat jullie met veel respect en liefde meevoelen met de Tibetanen...en dat verdient véél belangstelling...we zijn echt fier op jullie.
we missen jullie..
veel liefs :)
Claudia 15/03/2008 - 15:18
EVEN NIET
Door de overrompelende reacties op hun rubriek ´English´, waaronder ook van internationale persagentschappen, zijn Ulrike en Steve even alle communicatie op internet en telefoon ontzegd. Ze kunnen ons dus niet bereiken tot ze terug in Nepal zijn.
We hopen dat we dan weer volop vrijelijk kunnen genieten van hun reisverslagen.
Mieke
Ma van Ulrike
Mieke 16/03/2008 - 19:20
Hang een Tibetaanse vlag aan uw vlaggestol!
Beste lezer,
Wat zou de vrije wereld hebben moeten doen op het moment dat Hitler Polen binnenviel? Op dat moment deed men niets, op wat verbaal tromgeroffel na. Wat zouden wij Nederlanders hebben verwacht van de vrije wereld op 10 mei 1940, toen onze oosterburen onze grenzen overstaken en daarna o.a. Rotterdam bombardeerden? Is er echt geen andere optie dan dat de vrije westerse wereld in machteloosheid toeziet? Zien we de krachtige en geweldloze middelen die er zijn misschien gewoon over het hoofd?
Hoe is het mogelijk dat we China al 49 jaar laten gaan in de verkrachting van Tibet? Hoe is het mogelijk dat het IOC ooit aan dit land de Olympische spelen heeft toegewezen? Toen in 1936 Duitsland de spelen organiseerde had Duitsland nog geen andere landen veroverd, en ook de vernietiging van de Joden moest nog beginnen. Men wist nog nauwelijks wat er te wachten stond. De politiek van China in de afgelopen 49 jaar in Tibet is zichtbaar voor iedereen die interesse in wereldpolitiek en in zijn medemensen over de grens heeft.
Na de gebeurtenissen van de afgelopen dagen in Tibet lijkt mij het ondenkbaar dat de Olympische spelen in China worden gehouden. De Olympische spelen symboliseren het streven naar de hogere waarden van de vrije wereld, zoals de mensenrechten, de vrijheid van denken en spreken, de geweldloze oplossing van conflicten en de zorg voor de medemens. Het lijkt mij zeer beschamend om deel te nemen aan spelen in een land waar het vrije denken wordt geblokkeerd, waar basale mensenrechten met voeten worden getreden, en waar een land bezet wordt op een manier zoals wij dat in West-Europa tussen 1940 en 1945 meegemaakt hebben. Waar sporters beter hun mond kunnen houden om niet in de problemen te komen. China is een soort Orwelliaanse maatschappij, die slecht materialistische economische waarden nastreeft, maar waar de vrije menselijke geest geen ruimte krijgt en waar mensen die hun bevrijding nastreven worden opgesloten, gemarteld of zelfs vermoord. Het is een blamage voor het IOC dat men ooit de spelen aan Peking heeft toegewezen, en het zou een zeer duidelijk en hoogwaardig signaal aan China zijn om dat nu terug te draaien.
Als alternatief kan men de spelen in een aantal vrije (westerse) landen houden waar genoeg stadions staan om alle sporten af te werken. De stadions van Athene zouden gebruikt kunnen worden, ook omdat daar de basis van de Olympische spelen liggen. Organisatorisch moet het geen probleem zijn om in enkele maanden alles om te boeken. De infrastructuur ligt er en de hotels en de stadions staan er. Ook zouden de spelen over een aantal landen verspreid kunnen worden.
Terwijl men de spelen in Athene of elders organiseert zou men China twee maanden de tijd kunnen geven haar beleid ten aanzien van Tibet te wijzigen. Dat betekent het inzetten van een beleid met als doelen (binnen afzienbare tijd, zeg 2 jaar):
1.de terugtrekking van alle militairen uit Tibet (een volledige demilitarisatie);
2.de terugkeer van alle Han-Chinezen naar hun eigen land.
3.de overdracht van de politieke macht aan het Tibetaanse volk.
Alleen bij een overduidelijke beleidswijziging van China t.o.v. Tibet zal men dan alsnog de spelen in China kunnen laten plaatsvinden. Natuurlijk zal men per direct alle gevangen Tibetanen moeten vrijlaten.
Mochten de spelen toch in China worden gehouden terwijl China haar beleid niet wijzigt, dan moet er een oproep aan iedereen worden gedaan gedurende de gehele spelen de Tibetaanse vlag uit te steken waar mogelijk. Het valt te hopen dat velen dan gewoon uit Peking wegblijven. Niet meedoen. Niet als kijker, niet als supporter, niet als sporter. Mahatma Ghandi noemde dat non-coöperatie. Je moet niet aan het kwade meewerken.
Jaap 16/03/2008 - 23:00
Hang een Tibetaanse vlag aan uw vlaggestok !
Beste lezer,
Wat zou de vrije wereld hebben moeten doen op het moment dat Hitler Polen binnenviel? Op dat moment deed men niets, op wat verbaal tromgeroffel na. Wat zouden wij Nederlanders hebben verwacht van de vrije wereld op 10 mei 1940, toen onze oosterburen onze grenzen overstaken en daarna o.a. Rotterdam bombardeerden? Is er echt geen andere optie dan dat de vrije westerse wereld in machteloosheid toeziet? Zien we de krachtige en geweldloze middelen die er zijn misschien gewoon over het hoofd?
Hoe is het mogelijk dat we China al 49 jaar laten gaan in de verkrachting van Tibet? Hoe is het mogelijk dat het IOC ooit aan dit land de Olympische spelen heeft toegewezen? Toen in 1936 Duitsland de spelen organiseerde had Duitsland nog geen andere landen veroverd, en ook de vernietiging van de Joden moest nog beginnen. Men wist nog nauwelijks wat er te wachten stond. De politiek van China in de afgelopen 49 jaar in Tibet is zichtbaar voor iedereen die interesse in wereldpolitiek en in zijn medemensen over de grens heeft.
Na de gebeurtenissen van de afgelopen dagen in Tibet lijkt mij het ondenkbaar dat de Olympische spelen in China worden gehouden. De Olympische spelen symboliseren het streven naar de hogere waarden van de vrije wereld, zoals de mensenrechten, de vrijheid van denken en spreken, de geweldloze oplossing van conflicten en de zorg voor de medemens. Het lijkt mij zeer beschamend om deel te nemen aan spelen in een land waar het vrije denken wordt geblokkeerd, waar basale mensenrechten met voeten worden getreden, en waar een land bezet wordt op een manier zoals wij dat in West-Europa tussen 1940 en 1945 meegemaakt hebben. Waar sporters beter hun mond kunnen houden om niet in de problemen te komen. China is een soort Orwelliaanse maatschappij, die slecht materialistische economische waarden nastreeft, maar waar de vrije menselijke geest geen ruimte krijgt en waar mensen die hun bevrijding nastreven worden opgesloten, gemarteld of zelfs vermoord. Het is een blamage voor het IOC dat men ooit de spelen aan Peking heeft toegewezen, en het zou een zeer duidelijk en hoogwaardig signaal aan China zijn om dat nu terug te draaien.
Als alternatief kan men de spelen in een aantal vrije (westerse) landen houden waar genoeg stadions staan om alle sporten af te werken. De stadions van Athene zouden gebruikt kunnen worden, ook omdat daar de basis van de Olympische spelen liggen. Organisatorisch moet het geen probleem zijn om in enkele maanden alles om te boeken. De infrastructuur ligt er en de hotels en de stadions staan er. Ook zouden de spelen over een aantal landen verspreid kunnen worden.
Terwijl men de spelen in Athene of elders organiseert zou men China twee maanden de tijd kunnen geven haar beleid ten aanzien van Tibet te wijzigen. Dat betekent het inzetten van een beleid met als doelen (binnen afzienbare tijd, zeg 2 jaar):
1.de terugtrekking van alle militairen uit Tibet (een volledige demilitarisatie);
2.de terugkeer van alle Han-Chinezen naar hun eigen land.
3.de overdracht van de politieke macht aan het Tibetaanse volk.
Alleen bij een overduidelijke beleidswijziging van China t.o.v. Tibet zal men dan alsnog de spelen in China kunnen laten plaatsvinden. Natuurlijk zal men per direct alle gevangen Tibetanen moeten vrijlaten.
Mochten de spelen toch in China worden gehouden terwijl China haar beleid niet wijzigt, dan moet er een oproep aan iedereen worden gedaan gedurende de gehele spelen de Tibetaanse vlag uit te steken waar mogelijk. Het valt te hopen dat velen dan gewoon uit Peking wegblijven. Niet meedoen. Niet als kijker, niet als supporter, niet als sporter. Mahatma Ghandi noemde dat non-coöperatie. Je moet niet aan het kwade meewerken.
Jaap 16/03/2008 - 23:02
Officiële berichten uit China
Officiële berichtgeving uit China. Om van te walgen:
Dalai coterie´s secessionist attempts doomed to fail
Last Updated(Beijing Time):2008-03-17 07:34
Memories of horror were alive again. Rioting that erupted in Lhasa on Friday resembled two previous riots in 1959 and 1989, only in its cruelty and always indisputable links to peace-preaching Dalai Lama.
On March 10th, more than 300 monks from the Zhaibung Monastery ventured into downtown Lhasa. The monks, who were supposedly converted to peace, were invective and aggressive, and flagrantly confronted with the security forces.
In the Sera Monastery, ten monks held up flags of the so-called Tibetan exile government and shouted "Tibetan independence". In the ensuing days, a few monks chanted independence slogans and challenged officers who were maintaining order. Lime and boiling water were poured over those around them, and stones rained down.
In blatant attempts to create sensation, three monks in the Zhaibung monastery lacerated their bodies with knives and took pictures of one another, photos that were to be used to blame others for the harm they inflicted upon themselves, police said.
Affrays turned violent, and losses were grave. The mob on Friday set off a destruction rampage and spared nothing and nobody along their way. Rioters set fire to buildings, torched dozens of police cars and private vehicles and looted banks, schools and shops. Innocent civilians were stabbed, stoned and scourged. At least 10 died, mostly from burns.
In the shocking degree of cruelty which local Tibetans said they had not seen in their whole lives, "brutal" was an understatement of the true picture, but the word was only reserved for the mob, and not for the policemen.
Throughout the incident, Lhasa police officers exercised great restraint. They remained patient, professional and were instructed not to use force. In humanitarian spirit, they even rescued the malicious monks who attempted sensation through hurting themselves. But such restraint was met with even more malice.
Young officers -- fathers, husbands and brothers -- were stoned, lunged, stabbed and clubbed, like any other innocent victim. Twelve of them were badly injured, two of them critical.
Such hostility was not "non-violence" as Dalai preached, but what the "revered" monk practiced. Religious leaders, local Tibetans and other residents stood out and condemned the riot.
It is obvious that the latest well-planned sabotage in Lhasa was another bloody exercise of Dalai clique´s political conspiracy.
The Dalai coterie fled to India following a failed armed rebellion in 1959, but they were neither willing to say farewell to their privilege under the feudal serfdom, nor to see a flourishing new Tibet.
From the frequent armed assaults along the border areas in the 1960s, to the bloody Lhasa riot in 1989, the secessionist activities backed by the Dalai clique never stopped.
In recent years, the Dalai clique has been telling the world that they has stopped seeking "Tibetan independence". However, it is just another huge lie.
In an effort to fan up the international community to link the "Tibet issue" with the Beijing Olympics, he repeatedly preached during his frequent international trips that the year 2008 is of key importance and the Olympic Games would be the "last chance" for the Tibetans.
How can the Dalai clique justify themselves when the Tibetan Youth Congress vowed to pursue "Tibet independence" at the cost of blood and lives in a March 10 statement, which says "they would never give up the fight for Tibet independence"?
Starting from March 10, the group launched a so-called "Marching to Tibet" in India. Organizers claimed that once they were blocked outside China, they would stage protests and instigate followers to echo them by making troubles inside China.
After the riot broke out in Lhasa, the Dalai clique maintained real-time contacts through varied channels with the rioters, and dictated instructions to his hard core devotees and synchronized their moves, police sources say. Evidence again mounted against the Dalai coterie´s trumpet for "non-violence", exposing them as a deceitful bunch.
It has been the common understanding of the international community that Tibet is an inseparable part of China. No country in the world recognizes the so-called "Tibetan government-in-exile". The series of farces and sabotages by the Dalai clique were strongly opposed by the international community.
On March 10, several Tibetan separatists staged a torch lighting ceremony in front of the ancient archeological site of Olympia of Greece to protest against the upcoming Games in Beijing. The much-ridiculed episode was soon over when police drove them out.
The "marching to Tibet" in India became another aborted act as the crowd were greeted by Indian police awaiting in the midway.
All these facts have come to say and will continue to prove that the Dalai group´s ill-willed attempts to destabilize Tibet, in whatever forms, will not succeed, since such efforts go against the popular will of the international community and 2.8 million people in the Tibet Autonomous Region.
Luc Broes 17/03/2008 - 15:19
Hypochrisie
1. Ik hoorde onlangs dat Bush China heeft geschrapt van de lijst van landen waar de mensenrechten worden geschonden???!!!
Economische belangen, niets anders, Amerika zou zichzelf beter toevoegen aan die lijst.
2. Ik hecht totaal geen geloof meer aan de algemene berichtgeving, de media is al even hypochriet als de staat zelf!
Propaganda, en massa-misleiding zijn aan de orde van de dag, ik hoop alleen maar dat er altijd mensen zullen zijn die er niet intrappen en zich terdege willen informeren en zich geen valse waarheden laten opdringen.
Poepoes 19/03/2008 - 12:32
Brussels politie gebruikt traangas tegen betogers voor Tibet
Na de nodige problemen aan de grens zijn we toch in Nepal geraakt. Wij werden twee en half uur vastgehouden. Onze bagage werd grondig doorzocht. Al onze duizenden foto´s op CD, memory-stick en fototoestel werden zorgvuldig bekeken. We werden gefouilleerd.
Geen woord uitleg over waarom ze dit deden. Maar het is duidelijk, bekijk even de reacties op ons Engels verslag en je zal het begrijpen: http://steve.ulrike.stivi.be/english/list.php?LijstNr=2&Item=55
We zijn zo dankbaar dat onze 6 vrienden buiten aan het immigratiekantoor voet bij stuk hielden en de grens niet over wilden gaan zonder ons. Het is misschien wel dankzij hen dat we na twee en half lange uren toch de grens hebben kunnen oversteken.
We zijn nu terug in een vrij land, wat een immense opluchting...
Later volgt het hele verhaal.
steve en Ulrike 19/03/2008 - 13:07
Heldhaftig
Beste Ulrike en Steve
bijzonder moedig wat jullie gedaan hebben; reacties komen vanuit alle hoeken van de wereld...laat ons hopen dat het "iets" teweeg brengt...hoe kan een Olympisch Committee (met een Belg als voorzitter nota bene) de Spelen toekennen aan een land dat de mensenrechten op brutale manier met de voeten treedt, zowel in hun eigen land als in Tibet...????
Gelukkig zijn jullie nu in Kathmandu...ik was er ook in 2000 en heb er intens van genoten...
Groetjes
Ivan 19/03/2008 - 13:33
Amaai - ik had een gevoel....
Ineens gisteren kreeg ik een raar gevoel, zou alles wel in orde zijn?
Ik ben opgelucht jullie te horen en dat jullie veilig zijn.
Wat een verhalen allemaal.
Hier op het nieuws niet veel beter.
Geniet van Kathmandu.
x
Oona 19/03/2008 - 13:46
En nu een beetje bekomen ...
Steve en Ulrike,
Ik heb met veel aandacht de gebeurtenissen gevolgd en ik kan erin komen dat dit jullie ontzettend heeft aangegrepen. Ik ben er zeker van dat jullie iets positiefs zullen doen met deze ervaring, want zo ken ik jullie. En jullie hebben al zoveel gedaan door dit met ons te delen!
Ik hoop dat jullie nu een beetje kunnen bekomen en verder genieten van jullie verblijf in Nepal!
Groetjes,
Leslie
Leslie 19/03/2008 - 14:19
reaktie op Tibetverslag
Dag Ulrike en Steve,
Wij zeggen ook oef, alles is goed verlopen, jullie zijn veilig.
Wij hebben de mediabeelden en jullie beelden gevolgd en er werd uiteraard veel getelefoneerd met omama en peter die eveneens met een bang hart hebben afgewacht.
Er moet iets gebeuren.De olympische spelen moeten geboycot worden.
Een brief aan de voorzitter, aktie?????.
Het is onaanvaardbaar dat democratische landen waar de vrijheid van mening één van de bijzonderste rechten is aan een sportmanifestatie deelnemen in een land met een dictatoriaal regime.Vanuit het chinees standpunt en alle andere landen met een dictatoriaal regime zijn deze spelen enkel een façade; zij willen aan het buitenland laten zien dat het met hen ook goed gaat en oppervlakkig gezien zal het ook zo zijn.Het gevaar schuilt hem daar juist in, want voor en tijdens de spelen zal men er wel voor zorgen dat alles en iedereen die een smet zou kunnen werpen op het regime verwijderd zal worden van de plaats van het internationaal sportgebeuren.
De rellen in Tibet komen voor de chinezen zeer ongelegen maar spijtig genoeg hebben jullie vastgesteld dat de grootmachten er weinig interesse voor hebben.
Het zullen dus de kleinere landen zijn die de olympische fakkel van de vrede in de hand zullen moeten nemen en doorsturen naar iedereen die bereid is om aan deze onaanvaardbare situatie een einde te maken.Herrinnert U de olympische spelen in Duitsland van 1936 waar ook elk land deed of zijn neus bloede maar waar men reeds 3 jaar bezig was met het bouwen van concentratiekampen.
groetjes,
Jan en Hilde
Jan en Hilde 19/03/2008 - 14:32
vrije meningsuiting
Hey Steve en Ulrike,
opgelucht te horen dat jullie veilig zijn. Zijn julie echt veilig nu? Ik hoop het...
Ik stuurde jullie een berichtje en kwam dan pas op de blog kijken. Amai, zoveel reacties op ´´English´! De wereld heeft het geweten, hopelijk doen ze er nu ook nog iets mee...
Heel veel liefs,
travel safe,
kus,
Dorien
Dorien 19/03/2008 - 15:26
dit verslag doorgestuurd naar de morgen
ik heb een email naar journalist@demorgen.be gestuurd
met deze website
wim de preter 19/03/2008 - 16:11
Tibet wereldwijd hot news
Hey Steve & Ulrieke,
Blij te lezen dat jullie alleszins in veiligheid zijn ... De grote schrik dat alles ongemerkt aan ´t voorbijgaan is, moeten we ons alleszins geen schrik over maken: het is in alle nieuwbulletins, in vele steden zijn er betogingen (brussel minstens 500 betogers), parlementaire debatten zélfs in belgië (groen, spirit en spa namen initiatief), ...
Hopelijk zijn die véél te veel mensenoffers (thans meer dan 100 Tibetaanse doden ?) toch niet voor niets geweest. Maar het is ook te hopen dat iedereen van de betogers over gaat tot een meer geweldloos verzet... wat natuurlijk makkelijker gezegd is dan gedaan als de reactie van de Chinese overheid zo hardhandig is ...
Jullie verhaal en de heel vele reacties zijn aardig rond de wereld aan het gaan... ik zal ook extra m´n best doen het onder ieder zijn neus te wrijven. Ook aan iedereen anders : spread the word ! Wie weet kunnen de olympische spelen dan toch nog een positieve katalysator worden in China ... overigens gaat het hier dan niet enkel over de tibetaanse kwestie maar ook over "fair pay" & arbeidsomstandigheden etc...
Het tibetaanse volk zal jullie er zeker dankbaar voor zijn !
Tot over een tijdje lieve vrienden !
Bart
Bart 19/03/2008 - 20:37
Hallo
Hallo, via de site van Wegwijzer zijn wij op jullie site terecht gekomen. Met interesse en gevoelens van afschuw jullie verslagjes gelezen. Ik hoop dat jullie thans veilig in Nepal zijn.
Wij reizen eind april af naar Bangkok om van daaruit te vliegen naar Chengdu. In Chengdu zouden wij zien voor permit naar Tibet en ticket naar Lhasa. Bedoeling was een 3-tal weken in Tibet rond te trekken met onder andere overland de tocht naar Kathmandu, zoals jullie deden.
Permits worden momenteel niet meer afgeleverd. Niemand kan voorspellen wanneer de grenzen opnieuw open gaan.
Enig idee hoe de situatie in Tibet thans is ? Wat zijn de speculaties ter plaatse ? Prognoses over het opnieuw afleveren van permits ?
Moeten wij maar beter van onze plannen afzien en een andere bestemming zoeken ? We hebben er zo naar toe geleefd.......
Het ga jullie goed !
Sonja en Jean-Marie ; jeanmarie.pattyn@skynet.be
