 |
Hier in Lhasa...Dag!
Op het dak van de wereld zijn de platte daken een belangrijk deel van de woningen. Mensen koken er water met simpele efficiente zonnereflectiepanelen, hangen er de was en gebedsvlaggen uit, zitten er over de middag met een yaktheetje op te warmen. De daken van kloosters zijn zalige plekken, hoog in de blauwe lucht, met immense verre zichten en met koperen ornamenten versierd. Maar om er te raken wandel je eerst klokgewijs door de donkere tempels op het gelijkvloers en de eerste verdieping. Deze ruimtes zijn vol yakboterkaarsen, afbeeldingen van boeddha´s en monsterlijke beschermgoden. Hier is fotograferen verboden. Wij omzeilen het een klein beetje... De tempel van het staatsorakel is trouwens wel een hele speciale op het vlak van weerzinwekkende afbeeldingen: vampierentanden, 15-tenige voeten, vurige haardossen, klauwen, schedels, lijken... Dit is een plek van excorsisme en voorspellingen, vroeger toch.
De zon is enorm in Tibet. Met zo´n stralend licht verschijnen kleuren in hun grootste helderheid. We houden van die oranje muren, blauwe balken, rode kasten, bonte doeken voor de deuren. De laarzen, wollen truien en vrouwenkleedjes te koop op de markt rond de Jokhang passen perfect in dit plaatje.
We bezoeken verderafgelegen tempelcomplexen. Deze worden aanhoudend gerestaureerd en beginnen weer goed te draaien nadat de Chinese ´bevrijding´ een grote verwoesting teweeg bracht. Hier laat de Chinese overheid nu terug 100-den monniken leven, vroeger waren het er 1000-den. Deze mannen in hun bordeauxkleden zijn niet echt hoorbaar en zichtbaar. Tot de gong om drie uur ´s middags slaat. Dan stroomt de centrale binnentuin vol en gaan ze debatteren. Dit is een eeuwenoude oefening om zelfstandig na te denken over de leer van de boedha met argumenten en tegenargumenten (bekijk zeker de filmpjes!). Voor ons is het een fascinerend schouwspel met stoere gebaren, aanvallend handengeklap en zwierende gebedskettingen.
Rondom de kloosters kan je gebedsmolens draaien tot het je duizelt. Ook veel bedelaars hier, en kinderen die zich aan je been vastklampen als een pandabeer als ze meer willen. We delen broodjes, koeken en kleine bankbiljetten uit tot alles op is.
Hier en daar in Lhasa zijn nog ateliers waar met groot vakmanschap authentieke meubels en thanka´s gemaakt worden. Thanka´s zijn religieuze schilderijen op geprepareerd katoen, ingekleed in kleurige zijde. Geen creatief vrijspel maar traditie en symboliek bepalen hun vormgeving.
Wij genieten van onze tijd hier in deze hoge, koude, stralende stad. We hopen voor de Tibetanen dat dit ook ooit weer een vrije stad zal zijn.
Dit is trouwens een fijne plek om andere reizigers te leren kennen. Zo gaan we uit eten met een ander vlaams koppel, trekken we er op uit met een Japanner en leren hem Duvel drinken, en lopen steeds weer die grappige Nepali tegen het lijf...
We plannen vanuit de rooftopbar van onze guesthouse de 7-daagse trip die ons via hoge passen, meren, eenzame dorpen, oeroude kloosters, dorre landschappen en Everest Base Camp naar de grens van Nepal en van daaruit naar Kathmandu zal brengen. Dit ondernemen we met 2 jeeps en 8 mensen vanuit Israel, Portugal en Belgie (wij).
Groetjes!
Steve en Ulrike
9/03/2008 - 4:10
zomaarHallo,
Jullie kennen mij waarschijnlijk en ik jullie niet maar ik ben momenteel aan het uitmaken of ik volgend wat hetzelfde ga doen zoals jullie 2 maar dan wel individueel!
Ik ging eerst verlof zonder wedde nemen maar mijne directeur weigert dat dus de enigste keus blijft loopbaanonderbreking, één jaartje!
Doen jullie enkel Azie? Hoe was Indië want jullie hebben dat als eerste land bereisd?
Soms geen last van heimwee? Is het echt zo gemakkelijk zoals de mesten vertellen!
Ik ben van Koksijde, leerkracht LO in Veurne en een aandachtige lezer van jullie trips... misschien tot eens!
grts,
Filip
filip sennesael
9/03/2008 - 10:21
Jullie zien er nog altijd "genietend" uit, lijkt ook niet moeilijk met al dat fraais rond je heen.
Onze Freek blijft fysiek sukkelen. Die zal een verslag kunnen maken van heel wat zuid-amerikaanse klinieken, waar hij terechtkwam. Gisteren opnieuw, in Rio Grande (patagonië) Murphy reist met hem mee, en er zijn geen monniken om het effect te neutraliseren...
Nog veel moois en plezier!
claire huyse
9/03/2008 - 11:39
Perziken in TibetDag Ulrike en Steve,
Niets tipt aan jullie foto´s en impressies, maar momenteel vertoef ik ook af en toe een beetje in Tibet. Op papier... Ik ben een prachtig boekje aan het lezen, waarin de sfeer naadloos aansluit bij jullie verhalen. En ja, ook het plein-verhaal van gisteren. Misschien kennen jullie het, misschien is het een tip voor als jullie terugzijn: Tibetaanse perziken (Carolijn Visser).
Geniet van de blijde intrede in Nepal, doe ze de groeten daar!
Wimpelzwaaitje,
Marjanne
Marjanne
11/03/2008 - 13:47
|
|
|
