 |
CambodjaWe zijn slechts korte tijd in dit fascinerende land. Onze uitvalsbasis is Siem Reap, een stad die vlot heropgebouwd is na de Rode Khmer, dankzij de tempels van Angkor en het bijhorende toerisme.
We huren fietsen en gaan de site bezoeken. Wat groeit ons respect voor de fietstoeristen hier in Azie! HEET! Schroeiend! Afzien... Maar we zien prachtige dingen: ruines tussen de struiken verborgen, een olifantenplateau, slangenwortels rondom elegante verbrokkelde tempels, murenvol plantenreliefs en overal boeddha´s, godinnen. krijgers, poorten en torens met gezichten... Dit alles in een quasi oneindig uitgestrekt landschap van velden, paalwoningen, riviertjes, bomen, rijstvelden, waterbuffels.
De tweede dag nemen we een motortuktuk. Nu voelt de wind in onze haren zoveel frisser! En letten we veel meer op wat er te zien is in dit gebied waarin de bewoners hun ding doen: vissen, het land bewerken, sleutelen aan de moto, hapjes, drankjes, souvenirs proberen verkopen, de was doen, voor de baby´s zorgen.
Er is zoveel te ontdekken op tempelgebied. Het complex met de vele boeddhagezichten is fabuleus. We wandelen over de grote steenblokken, nemen de details op en richten onze blik op voor de grootsheid van deze gebouwen. Enkele monikken zorgen met hun oranje kleden voor een sterk kleurcontrast met de grijsblauwe stenen.
Het is valavond en erg rustig in Angkor Wat, de bekendste en koninklijkste van alle tempels hier. Dansers en technici bereiden een spectakel voor dat vast prachtig zal zijn, gesitueerd voor deze exotische, symmetrische gebouwen.
De derde en laatste tempelbezoekdag laten we ons weer betoveren door ruines, junglegeluiden, wonderlijke bas-reliefs, stoere leeuwen in steen en monsterlijke poortwachters. Bij zonsondergang belanden we in een magnifieke setting: een grote diepe tempel (Preah Khan) met zo lijkt het oneindige gangetjes. De late zon schijnt op de mossige met wortels overgroeide ruine. Onze stappen en de jungle zijn het enige wat we horen. Een intacte leeuwenwachter bewaakt de plek, adembenemend.
Elke ochtend doen we het rustig aan in de tuin van The Singing Tree, een gardencafe met internet, yoga, vegetarische keuken en pakken info over de vele sociaal-ecologische projecten die hier lopen. Vanuit deze plek lijkt de heropbouw van dit land van de glimlach goed te verlopen. Is het wel zo? Dit is het armste land van Zuid-Oost-Azie. We horen over corruptie, we zien de geamputeerde muzikanten, de lange rijen moeders met zieke kinderen voor gratis verzorging, we horen de verhalen over tbc en dengue.
Wat we allen weten, beseffen we hier zo goed: dat we gewoon erg veel geluk hebben met onze rijkdom. Durven we die delen?
Groetjes!
Steve en Ulrike
3/02/2008 - 13:17
hey reizigers!
jullie hebben van ons nog niet veel gehoord, maar we lezen altijd met veel enthousiasme jullie verslagjes en mijmeren weg bij de fotootjes;... voor ons zit dat er voorlopig niet in; veel knip-en plakwerk aan het huis, en sedert kort ook een levendige pup met poten en oren... kortom het leven gaat hier gewoon door en weinig tijd om stil te staan bij de rest van de wereld... dus dankjewel om af en toe onze wereld stil te zetten en van dichtbij ons die wondere wereld te laten volgen!
dikke kus
hannelore en jeroen
hannelore
3/02/2008 - 21:36
CambodjaMooi en zo herkenbaar...
Groetjes,
Carmen
Carmen
4/02/2008 - 9:29
Hey!
na jullie lange stilte is het tof om weer iets te horen. amaj, je zit weeral in een ander land. het is al totaal niet meer vergelijkbaar met india. het zijn wel sjieke dingen dat je bezocht hebt, en tis lijk daje daar overal alleen bent.
veerle is zeker van plan om het gerechtje te proberen, ik zal de darmflorapillen al maar gaan inslaan.
groetjes!
Peter en Veerle
10/02/2008 - 21:43
|
|
|
