 |
Kathmandu met de heilige stad nog in de darmenWe hebben Varanasi snel verlaten om Ulrikes verjaardag te kunnen vieren in het aangename Kathmandu. Varanasi was een korte maar contrastrijke ervaring:
-rustige, ongestoorde koeien tussen de verkeerschaos
-De vuiligheid: vanaf het begin dat iets nieuws bestaat, al is het een toilet, straat of huis, wordt het elke dag een beetje vuiler. Water wordt niet verspild aan kuisen.
-het avondritueel: Hindoemonikken met blinkend oranje gewaad brengen een ode aan de Ganges. Vele Westerse en Indische toeristen kijken toe en klappen in de handen op het ongelijke ritme van trommels, bellen, gezang. De sfeer van een festival bij valavond met geurig wierook erbij. (zie filmpje...)
-Kleine jongetjes proberen ons verfjes, stenen, plasticvogeltjes te verkopen, maken grapjes en raden van welk land we zijn.
-Toeristen: We werden een paar keer zelf gefotografeerd door Indiers terwijl we bezig waren toerist te zijn. Dus zo voelt het!
De sfeer in Varanasi is er een van uitbundige heiligheid, met stromen volk die zich in de Ganges baden voor een goed leven of ter voorbereiding van de dood. Het is volgens Hindoegeloof de ideale plaats om te sterven. Dag en nacht zijn er dan ook lijkverbrandingen bezig. Dit ritueel gebeurt hier even vanzelfsprekend als alle andere drukke bezigheden en het voelt dan ook niet zo raar aan om dit te zien.
We verlieten Varanasi per nachttrein, maar hebben niets vernomen van de ramp waar Andres over berichtte (paniek in een station nabij Varanasi waarbij er doden vielen). We kunnen ons iets dergelijks wel inbeelden met zo´n drukte waarbij veel mensen gewoonweg over de sporen lopen.
Dertig uur duurde het voor we midden in de nacht in hartje Kathmandu aankwamen. Daar onze bus aan de grens van Nepal om ongekende redenen afgelast was, huurden we samen met twee Indiers en twee Nepali een busje. Het bleek een zeer aangenaam internationaal gezelschap waarbij we veel te weten kwamen over het leven in Nepal, de kastencultuur in India, en zij over het voor hen niet zo gebruikelijke en zeer fascinerende ´love marriage´.
Het is heerlijk om hier in Karhmadu te zijn hoewel de eerste dagen de heilige stad Varanasi nog in onze darmen huisde. Het werd dan ook geen verjaarsdagstaart voor Ulrike maar een banaan met kaarsjes op.
We genieten nu van lekkere restaurantjes, leuke terasjes, rondkuieren, boekjes lezen, de oude stad bezoeken. We nemen contact op met het weeshuis en staan al te popelen om te beginnen ´werken´. We zijn zo nieuwsgierig naar de kinderen daar en wat we voor hen kunnen doen.
En hier nog foto´s en filmpjes:
Veel liefs.
Steve en Ulrike
4/10/2007 - 15:34
veel groeten veel energieulrike & steve,
kruip maar zo hoog, zo ver je kan,
met deze kleurrijke berichtgeving ben je toch heerlijk aanwezig in ons donker ´hol´ tevens lokaal 1.92.
De studenten vroegen immers hoe het met jullie gaat,
welnu , volgende week trakteer ik hen op foto´s en filmpjes:
- ´Ulrike tekenend in de Himalaya´ (hfstk : waarnemingstekenen is de basis)
- ´Shiva en Parvati´ (hfstk : ornament)
- het ´Tsomoriri meer´in de Himalaya (hfst : compositie, plaats vd horizon binnen een beeld)
m.a.w. hoe kleurrijker je foto´s , hoe kleurrijker Torhout ;
je wordt gevolgd met open mond ...
1000 groeten
veel energie
sigridtanghe.com
sigrid tanghe
4/10/2007 - 16:52
reeds een hele tijd kan ik meegenieten van jullie reis , ......nen dikke merci daarvoor.
eigenlijk ben ik een beetje jaloers dat jullie dit kunnen meemaken.
Heel veel lieve groetjes van een van je collegas ulrike
lieve lenoir
lieve lenoir
4/10/2007 - 20:04
zo´n sjieke parasols!zo´n sjieke parasols!!
moet je goed bekijken hoor!
groeten en geniet maar verder!!
(doen wij ook van die foto´s)
en heel veel groeten van an goethals en solveig spruytte
die twee meiden heb ik nu geërfd van jou!
sofie
4/10/2007 - 21:30
Een banaan met kaarsjes....Hallo Oeleke en Steve,
Een banaan met kaarsjes... dat moeten we onthouden!!!
Je was zo ver weg met je verjaardag Ulrike, en toch was je dichter bij ons dan andere jaren. Jullie mails zijn zo geruststellend.
Mama
Mieke
5/10/2007 - 10:51
lekker rustig op het werk..zaterdag 5 oktober : ik moet vandaag werken maar we krijgen nu gemiddeld om de 3 minuten een call binnen, dus tijd genoeg om jullie verhalen te lezen en te mailen. Toch fijn dat wij hier zomaar op internet mogen : ).
Die eerste foto van jou Ulrike : het is net alsof jij en de bloem uit het schilderij op de achtergrond gekropen zijn, heel kunstzinnig.
De reactie van jou mama is heel mooi en herkenbaar : het contact met jullie is verrassend intens...Lieve broer en schoonzus...bedankt voor deze mooie ervaringen samen... Ik kijk al echt uit naar jullie belevenissen in het weeshuis.
veel liefs
Claudia, Bart, Silke en Nele
Claudia
6/10/2007 - 13:00
We missen jullie!Gisteren samen nog eens naar jullie foto´s gekeken. Ulrike je staat er echt mooi op, zo stralen, we zijn blij dat jullie het daar zo goed hebben. Ik hoop dat het weeshuis een prachtige ervaring mag wezen! We missen jullie hier echt. We mailen jullie nog!
Dikke knuffels van Peter en Lieke
Peter en Annelie
7/10/2007 - 11:51
die kleuren !Ik geniet ongelofelijk veel van jullie verhaal. De foto´s blijven kleurrijk en de wereld daar, toch zo anders dan bij ons. Vreemd hoe die beelden mij keer op keer doen stilstaan bij de dingen. En die kleuren, ik wou dat we ze hier een beetje meer konden introduceren. Een beetje kleur tussen het grijze ... t zou deugd doen. Ulrike, een beetje laat maar toch, proficiat met je verjaardag. Het is het laatste 2- tje of zoals ze zeggen, een nieuwe voordeur. Laten we zeggen, een nieuw hoofdstuk en daar ben je al aan begonnen. Veel liefs, Elke xxx
Elke
9/10/2007 - 19:34
|
|
